[Fidel-F2]

Zamek - Luis Zueco

Jestem fanem powieści historycznych. "Zamek" opowiada jedenastowieczną historię budowy twierdzy Loarre w Aragonii, napomknienia nawiązują do "Filarów ziemi", w tle jakieś lokalne nagrody, bardzo przyjemna okładka, no musiałem spróbować. Tom trochę poczekał na półce i wziął mnie psychicznie za zakładnika. Bo powinienem to porzucić po stu stronach, a doczytałem do końca (700), chociaż wiedziałem od pewnego, dość wczesnego, momentu, że niczego dobrego nie mogę się spodziewać.

Na poziomie warsztatu to amatorka na najniższym akceptowalnym poziomie, dobra w szkolnym wypracowaniu, ale nigdzie indziej. Podobnie z całą resztą przesączoną naiwnością i infantylizmem, które sprawdzają się w powieściach dla dwunastolatków. Po prostu Luis Zueco jest hobbystą-fascynatem, zakochanym w lokalnej ojczyźnie, który uwierzył, że może swoją miłością zarazić świat. Niestety to nie wystarczy by być dobrej klasy powieściopisarzem. Pan Zueco jest beznadziejny w tym fachu.

Ktoś skomentował tę powieść krótkim "Rozpaczliwie słaba" i to, moim zdaniem, jest najlepsza i całkowicie wystarczająca recenzja. Analiza poszczególnych składowych konstrukcyjnych mija się z celem. Tu wszystko jest nieudolne. Zdecydowanie odradzam.
3/10

P.S. Mam na półce kontynuacje - "Miasto" i "Opactwo". I co ja mam z tym zrobić. Ech życie.

[Fidel-F2]

Warcholstwo. Prawdziwa historia polskiej szlachty - Kamil Janicki

No i zakończyłem trylogię demitologizującą Rzeczpospolitą szlachecką. Tym razem na tapet wskoczyła warstwa najbardziej uprzywilejowana, czyli szlachta i arystokracja. Janicki jak zwykle bardzo zajmująco dekonstruuje potoczną narrację postsienkiewiczowską, opartą w dużej mierze na bogoojczyźnianej afirmacji szlacheckiej legendy. Rozpatruje rozmaite aspekty codziennego życia oraz konteksty polityczno-społeczne uwzględniając dynamikę przemian. Objawia nam się mało zachęcający i trudny do przełknięcia przez apologetów polskiej wielkości obraz państwa z g...a i patyków. Gwałtowne staczanie się zawdzięczamy oczywiście prymitywnemu egotyzmowi, samouwielbieniu i systemowej prywacie panów braci.

Odpierając potencjalne pretensje, owszem to nie jest książka stricte naukowa i w tym porządku prawdopodobnie można by jej postawić kilka zarzutów, jednak w kategorii w której została zamierzona - literatury popularyzatorskiej - jest dziełem wybitnym.

Wysłuchałem w bardzo dobrej interpretacji Bartosza Głogowskiego
10/10